Francuska, 1953, 131 min 
Režija: Henri Georges Clouzot
Uloge: Yves Montand, Charles Vanel, Vera Clouzot, Jerome Geronimi, Peter van Eyck, Antonio Centa, Folco Lulli, Dario Moreno, Luis De Lima
Nagrade: Zlatni medved na festivalu u Berlinu 1953, Velika nagrada festivala u Kanu 1953, Najbolji film u izboru Sindikata filmskih kritičara Francuske 1954, Nagrada BAFTA za najbolji film u svim kategorijama 1955.
Selekcija: Peđina filmska kolekcija
Sineasta koji je ostavio značajan trag u francuskoj kulturi 20. veka bio je i Anri Žan Kluzo (1904-1977), režiser i scenarista poznat po filmovimam Gavran i Istina, te Misterija Pikaso za koji je dobio Zlatnu palmu u Kanu, kao i Kej Orfevr koji je nagrađen Zlatnim lavom u Berlinu. Njegovo najzanimljivije delo, barem za širu bioskopsku publiku, svakako je akciona drama sa naslovom prevedenim kao Nadnica za strah, snimljena 1953. prema literarnom predlošku Žorža Arnoa, koji je sa rediteljem i sarađivao na scenariju. Današnjim filmofilima verovatno je poznatije američko delo iste teme Sorcerer sa Rojem Šrederom u glavnoj ulozi, ali je to, kao i mnogi drugi moderniji filmski hitovi, samo rimejk, snimljen iste godine kada je Kluzo preminuo.
Radnja oko koje se plete drama počinje u južnoameričkom selu Las Piedras u srcu pustinje, do koga jedini put vodi preko malog poljskog aerodroma. Budući da je jedina svrha postojanja ove naseobine naftna bušotina kojom raspolaže velika američka kompanija, jasno je zašto su najbrojniji stanovnici ovog mesta sumnjive spodobe iz čitavog sveta, najčešće bez identiteta, ali zato sa prebogatim kriminalnim dosijeima. Zaplet počinje kada bušotinu zahvata plamen, koji jedino može da se ugasi eksplozijom koja će je zatrpati, za šta je potrebna pozamašna količina eksploziva ogromne razorne moći. Zadatak da kamion pun preopasnog nitroglicerina prevezu do odredišta dobijaju četiri dobrovoljca, prvoklasne bitange koje tako vide šansu da se uz obećanu pozamašnu novčanu nagradu ujedno i izvuku iz pakla koji vlada oko njih. Ali, put do bušotine je izuzetno neravan i pun rupa, kao i raznih drugih iskušenja, a živci u takvim situacijama obično budu napeti kao strune. Pa još kad su i inače tanki...
Vodeću rolu u ovom filmu ostvario je najveći simbol muške seksualnosti tog vremena u Francuskoj Iv Montan. Delu je, međutim, prikačena etiketa seksizma i muškog šovinizma, budući da lik maloumne Linde, koju je tumačila Vera Kluzo, u filmu biva više puta seksualno zlostavljan. Istovremeno, pobunili su se i američki cenzori zbog izrazito negativno prikazane naftne kompanije SOC, pa je u SAD film prikazan u skraćenoj verziji, bez nekoliko problematičnih scena. Sve to ipak nije zasmetalo evropskoj filmskoj kritici, koja je Nadnicu za strah tih godina zaista bogato nagradila.
